Do Byron Bay trafiłam na moment przy okazji sylwestrowego wypadu ze zanjomymi do Surfers Pardise. To przepięknie położone nadmorskie miasteczko - cieszące się sławą Mekki dla pragnących życiowej odmiany nadzianych zwolenników kontrkultury i organicznej żywności - wywarło na mnie przyjemne, niezapomniane wrażenie. Postanowiłam, że na pewno wrócę do Byron Bay, a przy okazji odwiedzę Mallumbimby i Nimbin - dwie najsłynniejsze australijskie alternatywno-hippisowskie wakacyjne miejscowości Australii, słynące również z wolnej strefy dla smakoszy marihuany.

Do Byron Bay samochodem droga daleka, za to wygodna. Jedzie się tam z Sydney Pacific Highway Nr 1. Byron jest położone w Nowej Południowej Walii, niedaleko granicy z Queensland. Jest oddalone na pólnoc od Sydney o 759 km i 140 km na południe od Brisbane - stolicy Queensland.

Warto wspomnieć, że Przylądek (Cape) Byron został odkryty dla świata zachodniego w 1770 roku przez kapitana Jamesa Cooka. Wcześniej te okolice należały do aborygenów, którzy zwali je Cawanbah. Obecna nazwa przylądka i miasteczka została nadana przez Cooka i pochodzi od nazwiska kapitana - który opłynął świat - Johna Byrona, dziadka angielskiego poety romantycznego Lorda Byrona (autora m.in. poematu "Giaur" - będącego stałą pozycją z kanonu naszych lektur szkolnych).

Anglicy na dobre zadomowili się w Byron dopiero w 100 lat po odkryciu - około 1880 roku. Co ciekawe, nazwy ulic zostały nadane od nazwisk angielskich poetów i filozofów. Około 1886 roku został otwarty port, a w 1894 dojechał tam pierwszy pociąg.

Do lat 60. XX wieku w Byron wciąż otwarty był port dla statków (znany z niebezpiecznego podejścia), z którego wciąż jeszcze wypływali na połów wielorybnicy. Poza tym misteczko słynęło z wyrobów mleczarskich. Przetwarzano tam również wydobyte nieopodal - metodą odkrywkową - metale kolorowe. Mimo prób, przemysł nigdy na dobre nie zagościł w miasteczku. Byron nie było więc niczym więcej niż podupadłym miasteczkiem rybacko-robotniczym, z dużym wskaźnikiem zniszczenia środowiska naturalnego.

Pod koniec lat 60. rząd stanowy zarządził zamknięcie kopalń i lokalnych przetwórni metali oraz zakazał dalszych wypadów wielorybniczych. Wtedy właśnie, kiedy wydawało się, że to miejsce jest skazane na zapomnienie, przybyli pierwsi kontestatorzy i serferzy. Niekończące się plaże, pagórkowate pokryte gęstym buszem okolice - i świetne warunki do sefrowania sprawiły, że już na początku lat 70. Byron Bay stało się modnym hippizującym kurortem.

Opinia o Byron Bay - jako raju dla kontestujacej bohemy i hippi-serferów - została ostatecznie potwierdzona w 1973 roku, kiedy to w pobliskim Nimbin odbył się Aquarius Festival. Od tego festiwalu rozpoczął się trwajacy nieprzerwanie do dziś złoty czas nie tylko dla Byron, ale i dla Nimbin oraz Mallumbimby.

<- powrót